Korzystanie z witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki.
Więcej informacji w Polityce plików cookies.

License Key Error.
[Running in limited mode] [Help]

Październik
P W S C P S N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
             
LogoLogo

Historia

Historia Ostoi jest związana z historią Gumieniec – dawnej wsi, a obecnie jednej z największych dzielnic Szczecina. W XIII wieku Gumieńce zostały przekazane miastu Szczecin, co potwierdza dokument wystawiony w 1293 roku przez Księcia Bogusława IV. Do Gumieniec mieli także częściowe prawo biskup kamieński, kościół św. Jakuba w Szczecinie, fundacja św. Ottona, joannici i klasztor w Pudagli, jednak większość tego obszaru należała do miasta. Mieli tu wieczyste dzierżawy patrycjusze szczecińscy (Białecki, Turek-Kwiatkowska 1991).

W XVI wieku folwark Ostoja należał m.in. do rodziny Loitzów i Glinden, ale stopniowo został od nich wykupywany przez miasto Szczecin. W XVIII wieku miasto posiadało w Gumieńcach folwark miejski, na którym osadzono kolonistów, przede wszystkim rzemieślników. Oprócz folwarku miejskiego, większe dzierżawy z lat dawniejszych utworzyły w 1810 roku majątek ziemski, który został wydzielony ze wsi (Białecki, Turek-Kwiatkowska 1991).

W 1808 roku część majątku Gumieńce nabył bakijczyk Bettec i nazwał Chadeleben (niem. Schadeleben), obecnie Ostoja (Białecki, Turek-Kwiatkowska 1991, Łuczak 2006). W 1825 roku założono folwark dzierżawny, którego pierwszym dzierżawcą był Carl Wilhelm Schultz. W tym czasie powstał tu parterowy, klasycystyczny dworek. Po śmierci Schulza majątek przyjęły jego dzieci. W 1863 roku Johannis Schultz wydzierżawił majątek Heinrichowi Wellmannowi – właścicielowi cukrowni w Drzetowie, podczas władania którego dworek został powiększony o piętrowe skrzydło nawiązujące do angielskiego neogotyku. W 1884 brat Johannisa – Wilhelm Schultz sprzedał majątek Schadeleben, wówczas o powierzchni 273,84 ha, Ferdinandowi Borchert (Łuczak 2006). Istniejący tu park początkowo zajmował mniejszy niż obecnie obszar (rys. 1). Na przełomie XIX i XX wieku park powiększono i nadano mu styl krajobrazowy. W latach 1929-1945 właścicielką majątku była Margarete Steffen z domu Borchert. Po II wojnie światowej majątek przejął Skarb Państwa; od 1949 roku funkcjonowało tu Państwowe Gospodarstwo Rolne. W lutym 1955 roku zespół dworsko-parkowy, zabudowania folwarczne i ziemie przekazano Wyższej Szkole Rolniczej w Szczecinie (obecnie Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie), gdzie mieścił się Rolniczy Zakład Doświadczalny w Ostoi i Lipniku z siedzibą w Lipniku k. Stargardu Szczecińskiego. W latach 1993-2005 gospodarstwo wraz z zespołem dworsko-parkowym dzierżawiła spółka Agrokraj z Dobiegniewa, która uprawiała grunty rolne uczelni. W latach 1996-1997 przeprowadzono częściowy remont dworu, a w 2002 roku przeprowadzono prace pielęgnacyjne w zadrzewieniu parku. W 2005 roku władze Akademii Rolniczej w Szczecinie podjęły decyzję o powołaniu Ośrodka Szkoleniowo-Badawczego w zakresie Energii Odnawialnej w Ostoi.

oprac. dr M. Kubus

Zdjęcie
Folwark Ostoja
Zdjęcie
Folwark Ostoja
Zdjęcie
Folwark Ostoja
Zdjęcie
Folwark Ostoja
Budowa strony www współfinansowana ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu INTERREG IIIA Polska (Województwo Zachodniopomorskie) - Meklemburgia Pomorze Przednie / Brandenburgia.
Tlo